എഴുതിയ കാവ്യങ്ങളത്രെയും നിന്നോടൊപ്പം വിട പറയുന്നുവോ
ഇനി എഴുതാൻ വിരഹം മാത്രം.
ഞാനെന്ന അഹങ്കാരം എനിക്കു നൽകിയ കണ്ണീർ സമ്മാനം
പിരിയും നാൾ പറയരുതെന്നോട് ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിലെന്ന്..
ഓര്മകളുണ്ടല്ലോ ഒരു നൂറു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ
എങ്കിലും വല്ലാതെയാവുന്നുവോ,
തെറ്റുകൾ തിരുത്തി ഒരു പ്രണയമായ് ഞാനാണയട്ടെ,
നല്കാമായിരുന്നില്ലേ ഒരവസരം കൂടെ
ചില്ലുകൊട്ടാരം തകരുന്നത് നോക്കി നിൽപ്പാണ് ഞാൻ..
എന്റെ വിരഹങ്ങൾ നിന്നിൽ നന്മകളായ് പെയ്തൊഴിയട്ടെ..
ഇരുട്ടിന്റെ വെളിച്ചം തേടി ഞാൻ യാത്ര തിരിച്ചു കാണാമറയാത്തൊരു നിലാ ദീപം എന്നാരോ മൊഴിഞ്ഞതോർത്തു നടന്നു ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു , അലഞ്ഞു മുഷിഞ്ഞിരിക്കുന്നു കാറ്റും കോളും കഴിഞ്, വെളിച്ചമുള്ള നാളെയെ ഭാവനകളിൽ മാത്രമേ ഞാൻ കണ്ടുള്ളു.. അന്വേഷിപ്പിവിൻ, നിന്റെ ദേവനും നിന്റെ ദൈവവും നീ തന്നെയെന്ന് നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നു മന്ത്രിക്കും വരെ കവിയുടെ വാക്കുകളിലെ കാപട്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്നിൽ ദൃശ്യമായ അറിവായിരുന്നില്ലേ ഞാൻ അന്വേഷിച്ച വെളിച്ചം! കവി പറയാതെ പറഞ്ഞുവെച്ചതും ഇതു തന്നെയായിരിക്കാം ... ആച്ചി 🖊️
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ