പറയാൻ ബാക്കി വെച്ചത്

എന്തൊരു  സുന്ദരിയാണീ ഭൂമി പ്രേമത്തിൻ വറ്റാത്ത ഉറവയാണു നീ.. എനിക്കായ് പ്രഭാതത്തിൽ ഉദിച്ചു, പ്രദോഷം വരെ കാത്തു നീ.. ഞാൻ നിന്നെ മറന്നപ്പോൾ, പുഞ്ചിരിച്ചു മുന്നിൽ വന്നു ...

മലരായ്, മധുവായ് മനസ്സിലണഞ്ഞു.. പകലിരവും, രാത്രിയും ജ്വലിച്ചു.. കാറ്റിലീറനണയിച്ചു.. കാഴ്ചയും, കേൾവിയും, മൂകമാം മനവും- ഏറെ കൊതിച്ചെങ്കിലും, വിദൂരമായ്.... മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞി...

ചില സ്മരണകൾ നൊമ്പരമാണ് ചിതലരിച്ചിരുന്നേലെന്ന് ആശിക്കുന്നു പ്രതീക്ഷയുടെ ഭാരമെന്നേ തളർത്തുന്നു മാപ്പു തരില്ലേ??

സുന്ദര കാവ്യം പോൽ- ജീവിതമെനിക്കേകിയ ക്യാംപസ് ദിനങ്ങൾ.. മഞ്ഞുതുള്ളികളായ്- എന്നരികിലെത്തിയ സൗഹ്രദങ്ങൾ.. എവിടെയൊക്കെയോ കൊഴിഞ്ഞു വീണ ചില- ആത്മബന്ധങ്ങൾ.. അതിൽ ഞാൻ ശേഖരി...

നിറയെ ചോദ്യങ്ങളാണ്.. ജീവിതവും മരണവും എഴുതിക്കൂട്ടുന്നു ഒരുകൂട്ടം, സംവിധാനം നിർവഹിക്കുന്നു മറ്റൊരു കൂട്ടം, അരങ്ങാടി തളരുമ്പോൾ കരയാൻ മറന്നു പോയൊരു ഹ്രദയമുണ്ടിവി...

പലകുറി ഞാനൊരു സംശയമായ് ഇനിയത് വേണ്ടാന്നുപദേശമായ് കനവായ് കണ്ടതു കനലായ് മാറി എല്ലാം എന്നിലെ ഭ്രാന്തായ് തോന്നി മരണം വന്നിടെ ചിരിയായ് മാറി ജനനം എന്നിലെ ഭീതിയുമായ് ...

രാവിലെ ഇൻബോക്സിൽ നിറയെ മെസ്സേജ്, എല്ലാം അമ്മ ദിനാശംസകൾ,  നല്ലബംഗിയിൽ നിറങ്ങൾ  നിറഞ്ഞു നില്കുന്നു ഓരോന്നിലും.. ഇന്നു mothersday ആണല്ലേ, ഇങ്ങനെയും  ഒരു ദിവസം !!! അതെ നമ്മൾ വിദ്യ ...